“Айналайын, мой друг, досым, я за тебя ратую, но…”


Герольд Бельгердің ойын менің құрдастарыма түсіну де, қабылдау да оңай сияқты. Себебі оның ойлары қазіргі шындыққа жақын.

Что мы строим в Казахстане? Обсуждается это уже давно. И в какое-то время даже власть предержащие не знали, куда мы движемся, и что они хотят строить. Чуть позже возникла идея построения гражданского общества. Я считаю, такое общество – это идеал, к которому надо стремиться. Но поскольку государствообразующая нация – это казахи, которые несколько веков были подданными другой страны, вынуждены были плясать под чужую дудку, то до поры до времени должно быть национальное государство, а потом мы придем к идее гражданского общества. Я считаю так: какое общество бы мы ни строили, к чему бы мы ни шли, к чему бы мы ни стремились, что бы мы ни делали, мы должны, в первую очередь, задавать себе вопрос: нужно это казахам или не нужно? Полезно это казахам или нет? И только если это полезно, нужно и перспективно, нужно ратовать за эту идею.

Толығырақ мына жерде

3 thoughts on ““Айналайын, мой друг, досым, я за тебя ратую, но…”

  1. Біздер, қазақтар қазақ мүддесін қозғаған кез-келген басқа ұлтты өңменінен кері итермеуіміз қажет.

  2. Егерде мен өз кезегімде қазақтарға ҰЛЫ орыс халқымен санасуды алға қойсам, мен АНТИ-МУХТАРИСТ, тіпті “антихрист”, әрі халық жауы болар едім. Ал егер мен тап осы пікірді отыз жыл бұрын айтсам, мәймөңкелердің шапағатына бөленіп, көзі ашық адамның атағына ие болар едім.

    Осынау саяси моданың ырғалып-жырғалғанына халқымыз тез ілесе кететіні қызық.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s