WordPress-ті қазақшалауға арналған кездесу

Апта басында Бақытгүл уордпресті аударуға байланысты керемет бір ұсыныс жасаған еді. Жаңа ғана аудармаға байланысты бірінші кездесуіміз аяқталды.
Нәтиже:
kk — Қазақ тілі
3161 of 4247 strings
Тәтті-пәттімді көтеріп, Бақытгүлдің офисіне келсем, ешкім жоқ. Енді Бақытгүлден басқа дегенім ғой. Сөйтсем, көпшілгі он лайнда отыр екен. Келдік те аудармаға кірісіп кеттік. Уақыт деген зу етіп өте шықты. Бір сағат ішінде 111 сөз аударыппыз. Кейбір аудармалар әлі де қабылдану үстінде тәрізді.
Жақсы флэшмоб болды. Енді шай ішуге де болады

 

Үш сауал

Ертеде бір жас бала әке-шешесін тастап, мұхиттың арғы жағына білім іздеп кетіпті. Ілім-білімге қанығып, елге оралған соң, ата-анасына: «Үш сауалыма жауап беретін дін ғалымын, я болмаса данышпанмен жолықтыруын» өтініпті. Жалғыз баласының сөзін жерге тастамаған қарт әке-шеше бір мұсылман ғалымды тауып әкепті. Жігіт көрген бетте: «Сен кімсің?» деп сұрапты. Қарт кісі: «Мен Аллаһ Тағаланың құлымен және ол қаласа сенің сауалдарыңа жауап беремін» депті.

–        Сенімдісің бе? Әлемнің танымал профессорлары менің сауалыма жауап бере алмаған еді…

–        Аллаһтың жәрдемімен қолдан келген көмегімді аянбаспын.

Олай болса, менің үш сауалым бар. Біріншісі, Құдай бар болса, маған оның күшін көрсет? Екіншісі, тағдыр дегеніміз не? 

 

Үшіншісі: егер шайтан оттан жаратылған болса, неліктен ол кейін отқа тасталып жазаланады? Бұл жаза оған ауыр келмесе керек. Себебі шайтан өзі де оттан жаратылған ғой.

 

Аллаһ тағала бұдан бұрын бұл туралы ойлап пе еді? Мені мазалап жүрген сұрақтар осы, - деп жігіт қартқа назар аударғаны сол еді, кенеттен қарт данышпан оның бетінен шапалақпен тартып жіберді. Мұсылман ғалымның бұл қылығына түсінбеген жас жігіт: «Маған неге сонша ашуландың?» - депті сасқанынан.

 

Нұрғиса тағы келемін деді

Кеше кездестік. Блог туралы сұхбаттасттық. Ауа райы мен интернет бағасының құбылуына қарамастан Интернеттің қазақ тілді бөлігіне алаңдайтын жандардың бірі екені анық көрінді.

Қызық… Осыдан санаулы ай бұрын тек блогын ғана оқып: “Қандай адам, тілі неткен әдемі”, - деп отырушы едім. Енді міне қарсы алдымда отыр. Алматыдағы қым-қуыт шаруаларының арасынан бірер сағатын менімен кездесуге арнапты. Респект!

Адамдармен кездесуге барғанда мына тақырыпта сөйлесемін, мынаны сұраймын деп нақтылап алатының болады да, дәл сол кісімен кездескенде басқа тақырыпта әңгімелесіп, әлгі сұрағың тасада қалатыны болады. Сондай бір сұрағымды сұрай алмай қалдым деп, жолда ойланып келдім. Кәсіби аудармашы ретінде “Блогшы” дегеніміз жөн бе, әлде “блоггер” ме? Біріміз блогшы, енді біріміз блоггер деп жүрміз.

 

Жындысың ба?

Мынаны оқып, төбе шашым тік тұрды: Оңтүстік Қазақстан облысында өзін дұғалатты деп анасын айыптаған жігіт оны өлтіріп тастады.

Bir ben vardır bende benden içeri

Yunus Emre

“Жыныма тимеші”, “Жыным кеп тұр”, “Жындысың ба?”, “Жынданып кеттім”… Тілдік қорымда жынмен тіркесіп келетін сөздердің көп екенін аңғармайды екенмін. Серік “Жындармен сұхбат” деген бір диск әкеп берген. Соны көрудің сәтті осы демалыс күндері түсті. Бұған дейін жындар туралы тиіп-қашып оқығаным болмаса, я жын кіріп, ауырғандар туралы әңгімелер болмаса, бірнеше жыннан қатар сұхбат алғанын алғаш көрдім. Таңқалдым. Аллаһ адам мен жынды өзіне құлшылық ету үшін жаратқанын есіме қайыра түсірдім.

Апыр-ай, олар да біз қатарлы екен-ау деген ойдан арыла алмадым. Жынның адам ішіне кіріп кетуі де жылдам екен. Аузымыздан “жынды”, “жыныма тиме” деген сөздер қалай тез шығып кетсе, солай жылдам енеді екен. Кәрімнің де жазбасын оқып, ол жерден де әлгі сөзді кезіктірдім.

Сөйтсем тікелей жындар әлеміне қатысы бар таныстарым өз арамызда да жүр екен. Тіпті бірі жақын құрбысының қалай емделгенін де айтып берді. Бастысы иманыңды күзетіп сақтанып жүру керек екен. Әйтпесе, адамның жынданып, сиқырланып қалуы оңай ма деп ойлап қалдым.

Айтпақшы, жынданудың алғашқы симптомы үздіксіз түсініксіз түстер көру деп естідім. Анық-қанығын қайдан нақтыласа болады екен…

 

Сүйікті оқырман!

Менімен бірге сырласып, мұңдасып, қуанып жүрген, оқырман!

Өкінішке қарай Сені жақыннан танымаймын. Алайда үнемі оқып, кей сәттерде пікір білдіріп тұратыныңа қуанамын. Сенің кез келген пікірің мен үшін құнды да, маңызды екенін жақсы білетін боларсың.

Блогым одан әрі, қызық та пайдалы болсын десең, Арсенал777-дың блогындағы сауалнамаға жауап беріп, қазақ блогосферасының дамуына үлесіңді қосуыңды сұраймын.

Өрімтал

Суретте: sitemeter диаграммасында осы блогтың оқырмандары

қай елден екені көрсетілген

 

 

Қостанайлық блогшылар :)

 Қостанайдағы семинарым жаңа ғана аяқталды. Өте қызықты өтті. Ахмет Байтұрсынұлы атындағы Қостанай университетінің журналистика факультетінің 1-2 курс студенттері қатысты.

 

Бұрын-соңды блог дегенді естімеген екен. Сөйтіп біразы блог ашты, өздеріне пошта ашып алды. Өте ұлтжанды жастар. Сөздеріне қарағанда Қостанайда тіл мәселесі аса өткір тұрған жоқ. Себебі қазақтардың өздері орысша сөйлеп кете беретін көрінеді. Десе де қазақ тілінің қолданыс аясын кеңейту үшін көптеген шараларды қолға алу керек дейді. Жалпы жақсы қарсы алды. Қала тыныш. Машиналардың у-шуы естілмейді. Кеше мешітке бас сұққанмын. Ақмешіт деген қала орталығында орналасқан әдемі мешіттері бар.

Қостанайдағы семинардан суреттер  

 

 

Шеге мен сабыр

Ерте ертеде бір жас жігіт өмір сүріпті. Бір ғана міні бар екен. Өте сабырсыз болыпты. Содан әкесі оған бір қапшық шеге беріп: “Балам, сабырсыздық танытып, ашуыңа ие бола алмай, әлдебіреуді ренжіткен кезде есікке бір шегеден қағып отыр”, - депті.

Алғашқы күні әлгі “батыр” 37 шеге қағыпты. Келесі аптада есіктегі шегелердің саны азайып, уақыт өте келе өз нәпсісін қадағалай алатын дәрежеге жетеді. Нәтижесінде шеге қаққаннан гөрі, ашуды ақылға бағындырғанның жақсы екенін түсінеді. Содан бала есікке бiр де бір шеге қақпаған күні әкесіне келеді. Әкесі сол кезде: “Ұлым, енді ашуланбаған күні бір шегеден алып отыр” деп кеңес береді. Жігіт бұл істі тез аяқтайды да әкесіне есікті барлық шегеден тазалағанын жеткізеді.

Сол күні кешке күн ұясына қонған сәтте әкесі оны есіктің алдына әкеліп: “Балам, жарайсың! Нәпсіңе ие бола білдің. Алайда, есікте қанша ұңғыма қалғанын байқадың ба? Сен де бір адамды ренжіткен кезде оның жүрегін жаралайсың. Одан қанша рет кешірім сұрасаң да, есікте қалған шегенің ізіндей ізі қалады. Қалған көңіл шыққан жанмен бірдей деген осы. Сақ болғайсың” депті. Мына жерден аудардым

 

…-ке келдім!

Ешқашан да туған күнімді Украина коммунистерінен мұраға қалған бункер ішінде қарсы аламын деп ойламаппын. Жалпы соңғы ай күтпеген оқиғаларға толып кетті емес пе?

Кинопалас. Кеше қаланы біраз аралаған соң, кешке Владко бізді кинопаласқа (кинотеатрға) ертіп апарды. Француз киносының аптасы екен. Азғынға толы, француздардың қала махаббаты мен сезімі араласқан бір фильмді тамашаладық. Украин тілінде аудармасы болғанымен жылдам сөйлеген кезде кейбір сөздерін түсінбей қалдым. Бірақ қалай да киноның жалпы ойын ұғып қалдым. Екінші рет ол киноны көрмейтін шығармын.

 

Привіт, Львiв!

Львовте неміс шапқыншылары бомбылап кеткен үйдеміз. Таңертең пойызбен келдік. Львов өте әдемі қала екен. Дені украиндықтар. Aleksandr бізді өзінің Владко деген досының үйіне ертіп келді. Қалаға кіре бергенде орталық алаңнан әлдебір жастардың протес жасап жатқандарынын үстінен түстік. Жай ғана жергілікті үкіметтің ісіне наразылықтарын білдіріп жатыр екен. Владко: “Ақша үшін істеп жатыр ғой” деді.

 

Мәссағандасатын да күн бар екен!

Биылғы көктемнің ішіне бүккен сыры көп деп айтпап па едім. Кеше сондай бір тосын сыйлыққа ие болдым. Айтсам ешкім сенбейтін шығар.

“Дастархан” блогын жүргізетін Ақбантик есімді блогшы өз қолымен кешкі сағат 20.00-21.00 арасында Алматыдағы Жібек жолы мен Қонаев көшелерінің қиылысында маған кореяның фирменный футболкасын сыйлады. “Ол дегенің Жанарбектің келіншегі емес пе?” дейтін шығарсың. Дәл солай. Жанарбек, Бақытнұр, Ақбану үшеуі Дүйсенбі күні Кореядан Алматыға келді. Бүгін Кеше бірнеше қазақ блогшылар солармен кездесіп, дидарластық. Әлһамдулиллаһ! Мәссағандасатын да күн бар екен.