Әлгінде ғана Жас Алаш газетінде Әуезхан Қодармен болған сұхбатты (сілтемеде басқа газеттегі сұхбаты) қарап шықтым (поштама хат арқылы келді. Нақты қай санында шыққанын білмеймін). Әрі-сәрі күйде отырмын. Әр адамның сенімі өзінде ғой дейсің, амалсыз. Әуезан ағаның “Тамыр” атты журналында тәңіршілдіктің ғылыми астарын қалап жатқанын бұрыннан байқаған едім. Бірақ мені бәрінен де

Дей тұрғанмен де, мен атеист болып қалыптасқан адаммын. Бір байқағаным, қалай дінге бетбұрыс басталды, солай бірден Ислам дінін насихаттау күшейіп кетті. Мен соған іштей наразы болдым. Сөйтіп, оған қарама-қарсы дүниелерді іздестірдім. Содан тәңіршілдікке оралдым. Молдалардың «Аруаққа сенуге болмайды, тек бір Аллаһқа табыну керек» дегеніне орай, «Сонда қалай? Қазақтың ғасырлар бойы сеніп келген, өзінің ерекшелігі деп білген дүниелерінен қалай ажырауға болады? Ол деген өз-өзіңді сатқанмен бірдей ғой» деп ойладым да, осы мәселені ғылыми түрде зерттей бастадым. Түрлі әдебиеттермен таныстым. Қазір енді осы тақырыпта докторлық диссертация қорғайын деп жатырмын…

дегені ойландырды. Апыр-ай мұсылманшылықтан үркетіндей бұл ағамызға не көрінді екен?


  1. Jaman jangalyk emes eken. Osyndai adamdardan musilman bolganyn estigem.

  2. Түбі Исламмен қауышса әрине қуанышты ғой.

  3. nurgisa

    Осы жагдаяттын армен карайгы прогрессиясын тоса турайын…




Leave a Comment